ΕΙΣΟΔΟΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟΥ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ ΣΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΡΕΥΜΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ-ΕΥΘΥΝΗ ΓΔΑ

Αριθμός Απόφασης    /2015 ΤΟ ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από την Ειρηνοδίκη…….. , που ορίσθηκε από την Πρόεδρο του Τριμελούς Συμβουλίου Διοίκησης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, και την Γραμματέα Αναστασία Τσοτουλίδου.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 3 Απριλίου 2015, για να δικάσει την ακόλουθη υπόθεση μεταξύ :

ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ : 1) …, ο οποίος παραστάθηκε στο Δικαστήριο με την πληρεξούσια δικηγόρο του Ελισάβετ Μπάτζιου (AM 7598). 2) …. η οποία εκπροσωπήθηκε στο Δικαστήριο απο την πληρεξούσια δικηγόρο της Ελισάβετ Μπάτζιου (AM 7598). Συμπαραστάθηκε η ασκούμενη δικηγόρος …….

ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ: 1) …… ,ο οποίος δεν εμφανίσθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε στη δίκη, και , 2) του Ν.Π.Ι.Δ. με την επωνυμία: «ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ», που εδρεύει στην Αθήνα, οδός Ξενοφώντος αριθ. 9, και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του, …..).

Οι ενάγοντες κατέθεσαν την από …. και με αριθ. έκθ. κατάθ. …. αγωγή, για την οποία ορίστηκε δικάσιμος η αναφερόμενη στην αρχή της απόφασης, κατά την οποία, οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων ζήτησαν να γίνουν δεκτά, όσα αναφέρονται στα πρακτικά, και στις προτάσεις τους, τις οποίες ανέπτυξαν και προφορικά

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

 

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 5 παρ. 3, 26 παρ. 1α’, 29 παρ. 1, και 30 παρ. 1 και 5 του ν. 489/1976, όπως κωδικοποιήθηκε με το π.δ. 237/1986, προκύπτει ότι, συνιστάται νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία «Γραφείο Διεθνούς Ασφάλισης», το οποίο τελεί υπο την εποπτεία αν συμβεί στην Ελλάδα ατύχημα από αλλοδαπό αυτοκίνητο που έχει τόπο συνήθους σταθμεύσεως χώρα με αντίστοιχο Γραφείο, της οποίας το Ελληνικό Γ.Δ.Α. έχει καταρτίσει την, κατά το άρθρο 29§1 του άνω νόμου «σύμβαση ενιαίου τύπου», τα πρόσωπα, που ζημιώνονται από το ατύχημα έχουν ευθεία αξίωση αποζημιώσεως κατά του Γ.Δ.Α. στην Ελλάδα.Σύμφωνα με το άρθρο 27 παρ.1 εδ.1 του ν.489/1976 το ΓΔΑ διακανονίζει ζημίες και καταβάλλει αποζημιώσεις για λογαριασμό αλλοδαπών γραφείων διεθνούς ασφάλισης μέσα στα όρια του νόμου αυτού εξαιτίας ατυχημάτων που προκαλούνται απο την κυκλοφορία στην Ελλάδα αυτοκινήτων,που έχουν τόπο συνήθους στάθμευσης σε χώρες μετά των αντίστοιχων γραφείων των οποίων έχει καταρτίσει συμβάσεις κατά το άρθρο 30 παρ.1 του νόμου αυτού κι εφόσον τα αυτοκίνητα αυτά είναι εφοδιασμένα με πιστοποιητικό διεθνούς ασφάλισης που ισχύει (εξαιρέσει των αυτοκινήτων που αναφέρονται στο εδ.2 της παραγράφου αυτής).(ΠολΠρωτΑΘ 1030/2010 Α δημοσίευση Νόμος). Η έκταση της ευθύνης του Γ.Δ.Α. προσδιορίζεται, κατά το άρθρο 26§1α’ του ν.489/1976, μέσα στα όρια του νόμου αυτού, δηλαδή τούτο ευθύνεται όσο και οι Ελληνικές ασφαλιστικές εταιρίες, που ασκούν νομίμως ασφαλιστικές εργασίες στην Ελλάδα, αλλά η ευθύνη του είναι εγγυητική, (ΕφΘεσ 2966/1994 Αρμ.49. 807). Στην περίπτωση αυτή, εφαρμόζεται το Ελληνικό ουσιαστικό δίκαιο, το δε Γ.Δ.Α., έχοντας νομική θέση, που προσομοιάζει με εκείνη του ασφαλιστή, δικαιούται να προβάλει κατά του ζημιωθέντος, όσες ενστάσεις θα μπορούσε να προβάλει και ο ασφαλιστής εάν ενήγετο από τον τρίτο, κατ’ ανάλογη εφαρμογή του άρθρου 10§2 του ν.489/1976, (βλ. Κρητικού: Αποζημίωση από τροχαία αυτ/κά ατυχήματα, 1998, αριθμ. 2419 επ. και 2405, και ιδίου: Συμπλήρωμα, 2002).

Στην προκειμένη περίπτωση, στην κρινομένη αγωγή, οι ενάγοντες, -όπως παραδεκτά, κατ’ άρθρα 294 και 297 ΚΠολΔ παραιτήθηκαν από το δικόγραφο αυτής, ως προς τον πρώτο από τους εναγομένους, με συνέπεια να θεωρείται ότι η αγωγή αυτή δεν ασκήθηκε ως προς αυτόν, (άρθ. 295 ΚΠολΔ), και να καταργηθεί η δίκη ως προς τον ενάγοντα και τον πρώτο από τους εναγομένους-, εκθέτει ότι την 31η Δεκεμβρίου 2013 και περί ώρα 12.15 , ο ….,οδηγώντας το με αριθ.κυκλ. …..ΙΧΦ αυτοκίνητο, με βουλγαρικές πινακίδες κυκλοφορίας, της ιδιοκτησίας της εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «…….. , το οποίο είχε τόπο συνήθους στάθμευσης, την Βουλγαρία , και κατά τον παραπάνω χρόνο ήταν ασφαλισμένο για την αστική ευθύνη για τις έναντι τρίτων ζημίες στην εδρεύουσα στη Σόφια της Βουλγαρίας ανώνυμη ασφαλιστική εταιρία με την επωνυμία «….»,προκάλεσε εκτεταμένες φθορές και βλάβες, στο με αριθ. κυκλοφορίας …….ΙΧΕ αυτοκίνητο, συγκυριότητας τούτων κατά ποσοστό 50% έκαστος, και τον τραυματισμό της δεύτερης αυτών , κατά την σύγκρουση των οχημάτων αυτών, που έγινε κάτω από τις συνθήκες που αναφέρονται στην αγωγή, Ζητούν δε, να υποχρεωθεί το εναγόμενο, με απόφαση, προσωρινά εκτελεστή, να τους καταβάλει, στον μεν πρώτο αυτών, το ποσό των 2.587,7 ευρώ, στην δε δεύτερη αυτών το ποσό των 6.696,12 ευρώ, συνολικά προς αποζημίωσή τους, (αποκατάσταση των θετικών ζημιών που τους προκάλεσε το ατύχημα, της αποθετικής ζημίας της δεύτερης και για χρηματική τους ικανοποίηση, λόγω ηθικής βλάβης), νομιμότοκα από την επίδοση της αγωγής, και να καταδικασθεί το εναγόμενο, στη δικαστική τους δαπάνη. Η αγωγή αρμόδια εισάγεται για να συζητηθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αυτού (άρθρα 14 παρ. 1 α’, 22, 74, 37 παρ. 1 ΚΠολΔ), κατά την ειδική διαδικασία που προβλέπουν οι διατάξεις των άρθρων 681 Α’, 666, 667 και 670 έως 676 ΚΠολΔ, και είναι ορισμένη και νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων 914, 932, 297, 298, 299, 330 εδ. β\ 346 ΑΚ, 2, 4, 9 και 10 Ν. ΓΠΝ/1911, 5 παρ. 3, 6, 10, 26 παρ. 1 α’, 29 παρ. 1, και 30 παρ. 1 και 5 του ν. 489/1976, 31 παρ. 4 του ΠΔ 237/1986 και 591 παρ. 1, 907, 908 παρ. 1δ\ και 176 ΚΠολΔ Πρέπει, επομένως, η αγωγή να εξεταστεί περαιτέρω, ως προς την ουσιαστική της βασιμότητα δεδομένου ότι έχει καταβληθεί το απαιτούμενο για το αντικείμενό της τέλος δικαστικού ενσήμου με τις νόμιμες προσαυξήσεις υπέρ τρίτων (βλ. τα με αριθμ. …… σειράς Α’ αγωγόσημα), ενώ για το παραδεκτό αυτής αναφορικά με το κονδύλιο του διαφυγόντος εισοδήματος της δεύτερης ενάγουσας αντίγραφο αυτής επιδόθηκε νομότυπα στην αρμόδια ΔΟΥ (βλ. την με αριθ………..έκθεση επίδοσης τόυ δικαστικού επιμελητή….. Το εναγόμενο με προφορική δήλωση του πληρεξουσίου του δικηγόρου, στο ακροατήριο, που καταχωρήθηκε στα ταυτάριθμα με την παρούσα, πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του Δικαστηρίου αυτού, αρνείται την αγωγή, τόσο ως προς τα πραγματικά περιστατικά που αφορούν στις συνθήκες του ατυχήματος, όσο και ως προς τη βασιμότητα και το ύψος των αιτουμένων κονδυλίων, υποστηρίζει δε, μεταξύ άλλων, ότι αποκλειστικά υπαίτιος για το ατύχημα είναι ο ενάγων. Ο ισχυρισμός περί αποκλειστικής υπαιτιότητας του τελευταίου, συνιστά αιτιολογημένη άρνηση της αγωγής, τόσο ως προς τη βάση της που στηρίζεται στην αδικοπραξία, (ΑΠ 53/2006 ΕλλΔικ 47.1387, ΑΠ 763/2000 ΕλλΔικ 42.75), όσο και ως προς τη βάση της που στηρίζεται στις διατάξεις του ν. ΓπΝ/1911. Επικουρικά, το εναγόμενο ισχυρίζεται, με βάση τα εκτιθέμενα απ’ αυτό πραγματικά περιστατικά, ότι ο ενάγων είναι συνυπαίτιος του ατυχήματος, κατά ποσοστό 95%. Ο ισχυρισμός αυτός αποτελεί για αμφότερες τις νομικές βάσεις της αγωγής, ένσταση, η οποία είναι νόμιμη, στηριζόμενη στις διατάξεις των άρθρων: 6, και 10 Ν ΓπΝ/1911, και 300 ΑΚ, και συνεπώς, πρέπει να ερευνηθεί και η ουσιαστική του βασιμότητα. Εξάλλου, πρότεινε την ένσταση συνυπαιτιότητας της δεύτερης ενάγουσας στον τραυματισμό της κατά ποσοστό 95%, επειδή δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας, η οποία είναι νόμιμη (άρθρα 300 ΑΚ και 6 Ν.ΓπΝ/1911) και πρέπει στη συνέχεια να εξετασθεί απο ουσιαστικής άποψης.Τέλος, πρότεινε την ένσταση συντρέχοντος πταίσματος των εναγόντων στο ύψος της ζημίας τους, δεδομένου ότι η αξία του αυτοκίνητου τους ανέρχονταν στο ποσό των 1500 ευρώ, κι επομένως είναι πολύ μικρότερη απο το ύψος της δαπάνης την οποία αυτοί υπέστησαν για την αποκατάσταση τούτων,καθόσον αυτό υπέστη ολοσχερή καταστροφή υπο οικονομική έννοια, ζητώντας να περιορισθεί η αποκαταστέα ζημία τους στο ανωτέρω ποσό ,απο το οποίο όμως ζήτησαν περαιτέρω να αφαιρεθεί η υπολειμματική αξία του, την οποία προσδιόρισαν στο ποσό των 300 ευρώ, προτείνοντας την ένσταση συμψηφισμού κέρδους και ζημίας (ΑΚ 300) , αφού η πραγματική ζημία τους ανέρχεται στο ποσό των 1200 ευρώ (1500-300), και πρέπει στη συνέχεια να εξετασθεί επίσης απο ουσιαστικής άποψης.

Από την ανώμοτη εξέταση του πρώτου ενάγοντα, που εξετάστηκε στο ακροατήριο και περιέχεται στα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικά δημόσιας συνεδρίασης του δικαστηρίου αυτού και όλων, χωρίς εξαίρεση, των εγγράφων που οι διάδικοι προσάγουν νόμιμα και επικαλούνται, και λαμβάνονται υπόψη είτε προς άμεση απόδειξη είτε για τη συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων (άρθ. 339 σε συνδ. με 395 και 591 παρ. 1 ΚΠολΔ), καθώς και από τα διδάγματα της κοινής πείρας και λογικής που λαμβάνονται υπόψη αυτεπάγγελτα, (άρθρο 336 παρ. 4 ΚΠολΔ), αποδεικνύονται, κατά την κρίση του Δικαστηρίου αυτού, -το οποίο κατά την προκειμένη ειδική διαδικασία μπορεί να λαμβάνει υπόψη του, και να εκτιμά, και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του Νόμου, (άρθ. 671 παρ. 1 και 681 Α’ Κ.Πολ.Δ)-, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά:

Την 31η.12.2013 , και περί ώρα 12.15, ο πρώτος ενάγων, οδηγώντας το με αριθ.κυκλ….. ΙΧΕ αυτοκίνητο, συνιδιοκτησίας αυτού και της δεύτερης ενάγουσας, κατά ποσοστό 50% έκαστος ,με συνεπιβάτιδα την δεύτερη ενάγουσα, εκινείτο επί της ΠΕΟ Θεσσαλονίκης – Κιλκίς, με κατεύθυνση προς τη Θεσσαλονίκη. Πλησιάζοντας στο 3° χιλιόμετρο της παραπάνω οδού , όπου η ανωτέρω Ε.Ο. διαθέτει δύο ρεύματα κυκλοφορίας, έχει συνολικό πλάτος 7 μέτρα, και το κάθε ρεύμα διαθέτει μια λωρίδα κίνησης οχημάτων, πλάτους περίπου 3,5 μέτρων, τα οποία διαχωρίζονται μεταξύ τους νοητά, δεδομένου ότι δεν υπάρχει οριζόντια διαγράμμιση μεταξύ αυτών, το όριο ταχύτητας στο ανωτέρω σημείο είναι τα 40 χλμ/ώρα,η κίνηση των οχημάτων ήταν αραιή , οι καιρικές συνθήκες καλές και η κατάσταση της οδού υγρή και ολισθηρή , διαπίστωσε ότι το με αριθ.κυκλ. …. ΙΧΦ αυτοκίνητο, με πινακίδες κυκλοφορίας Βουλγαρίας, και τόπο συνήθους στάθμευσης την Σόφια Βουλγαρίας, ιδιοκτησίας της βουλγαρικής εταιρίας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία «….», το οποίο ήταν ασφαλισμένο για ζημίες προς τρίτους στην ασφαλιστική εταιρία με έδρα την Βουλγαρία, με την επωνυμία «…..»,τo οποίο οδηγούσε ο προστηθείς από την ως άνω ιδιοκτήτριά του οδηγός , ……, κι εκινείτο επι της παραπάνω οδού με αντίθετη κατεύθυνση, ήτοι προς το Κιλκίς, από έλλειψη της απαιτούμενης προσοχής κατά την οδήγηση τούτου, απώλεσε τον έλεγχο του παραπάνω οχήματος εξετράπη της πορείας του προς τα αριστερά, εισερχόμενο με αριστερόστροφη κίνηση σχεδόν κάθετα στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας της οδού, επέπεσε με σφοδρότητα με την δεξιά πλευρά του επι του εμπροσθίου τμήματος του κινούμενου ομόρροπα και έμπροσθεν του οχήματος των εναγόντων με αριθ.κυκλ. ΝΗΒ …. Ι.Χ.Ε αυτοκινήτου.

Αποτέλεσμα της παραπάνω πρόσκρουσης και εξαιτίας της σφοδρότητάς της, ωθήθηκε το με αριθ.κυκλ. ….. IX.Ε. αυτοκίνητο προς τα πίσω και δεξιά καταλαμβάνοντας σχεδόν κάθετα το ρεύμα πορείας του οχήματος των εναγόντων, ενώ το φορτηγό αυτοκίνητο κατέληξε στα χωράφια δεξιά της οδού όπου κινείτο το όχημα των εναγόντων. Περαιτέρω, ο πρώτος ενάγων αντιλαμβανόμενος την εν λόγω κίνηση του φορτηγού αυτοκινήτου προέβη σε χρήση της πέδησης, διακόπτοντας την πορεία του οχήματος του όπισθεν του προπορευόμενου οχήματος σε απόσταση περίπου έξι μέτρων απ’αυτό,προκειμένου να αποφύγει την σύγκρουση μ’αυτό, ενόψει όμως της ώθησης που δέχθηκε τούτο κατά τα παραπάνω προς τα πίσω, σε σχέση με την πορεία του, επέπεσε με σφοδρότητα με το πλάγιο δεξί τμήμα του στο εμπρόσθιο τμήμα του αυτοκινήτου των εναγόντων, που την στιγμή εκείνη είχε ακινητοποιηθεί στο οδόστρωμα, προκαλώντας εκτεταμένες υλικές ζημίες και βλάβες σ’αυτό και τον τραυματισμό της συνοδηγού , δεύτερης ενάγουσας.

Με βάση τα ως άνω πραγματικά περιστατικά, (σχετικά με τα οποία, βλ. την ανωμοτί κατάθεση του πρώτου ενάγοντα, στα ταυτάριθμα πρακτικά, καθώς και τις προανακριτικές καταθέσεις τούτου , της δεύτερης ενάγουσας, του οδηγού του ΙΧΦ αυτοκινήτου, …., (ο οποίος μάλιστα ομολογεί σ’αυτήν ότι ευθύνεται αποκλειστικά ο ίδιος για το ατύχημα και τον τραυματισμό των επιβαινόντων των εμπλεκομένων σ’αυτό οχημάτων), σε συνδυασμό και με το συνταχθέν πρόχειρο σχεδιάγραμμα του επιληφθέντος του ατυχήματος αρχ/κα του Α.Τ Χαλκηδόνας, ….. το ένδικο ατύχημα οφείλεται σε αποκλειστική υπαιτιότητα του ……., ο οποίος δεν επέδειξε την προσοχή και επιμέλεια που, υπό τις ίδιες συνθήκες, όφειλε και μπορούσε να καταβάλει ο μέσος συνετός οδηγός και, ειδικότερα, αν και οδηγούσε φορτηγό αυτοκίνητο δεν οδηγούσε με σύνεση και διαρκώς τεταμένη την προσοχή του στην οδήγηση, αλλά, από αμέλειά του, έχασε τον έλεγχο του οχήματος που οδηγούσε , εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας όπου κινούντο το με αριθ. κυκλ. ….. Ι.Χ.Ε αυτοκίνητο και πίσω απ’αυτό το με αριθ.κυκλ. ….. Ι.Χ.Ε αυτοκίνητο των εναγόντων, προκαλώντας την επίδικη σύγκρουση ,κατά παράβαση των διατάξεων των άρθρων 12 παρ. 1,19 παρ.1 , και 16 παρ.1 και 4 ΚΟΚ και 330 εδ.β ΑΚ).Η παραπάνω αμελής συμπεριφορά του τελεί σε αιτιώδη συνάφεια προς τη σύγκρουση και τις ζημιογόνες συνέπειες της, αφού ,αν αυτός ήταν πιό προσεκτικός και τηρούσε τους ανωτέρω κανόντες ορθής οδήγησης και γενικά ενεργούσε όπως ενεργούσε υπο τις ίδιες συνθήκες κάθε μέσος συνετός οδηγός ,θα απέφευγε τη σύγκρουση. Αντίθετα, ουδεμία αμέλεια αποδείχθηκε να βαρύνει τον πρώτο ενάγοντα οδηγό, ο οποίος εκινείτο, με νόμιμη ταχύτητα, στο ρεύμα πορείας του, και πρόλαβε να διακόψει την πορεία του οχήματος του πίσω απο το προπορευόμενο αυτού όχημα, δεδομένου ότι τηρούσε την επιβαλλόμενη απ’αυτό απόσταση ασφαλείας, όταν αντιλήφθηκε την εξέλιξη της ένδικης σύγκρουσης τούτου με το ΙΧΦ αυτοκίνητο, πλήν όμως δεν ήταν σε θέση να εκτελέσει οποιονδήττοτε άλλο ελιγμό προκειμένου να αποφύγει τη σύγκρουση του οχήματος του με το προπορευόμενο αυτού όχημα, όταν τούτο ωθούμενο προς τα πίσω, σε απόσταση περι των 5,10 μέτρων,-σύμφωνα με το συνταχθέν πρόχειρο σχεδιάγραμμα του επιληφθέντος του ατυχήματος αστυνομικού οργάνου-, περίπου 6 μέτρων , κατά την κατάθεσή του πρώτου ενάγοντα στο ακροατήριο του Δικαστηρίου-, εξαιτίας της σύγκρουσής του με το ΙΧΦ αυτοκίνητο, επέπεσε επι του ακινητοποιημένου οχήματος του. Συνεπώς, σύμφωνα με όλα τα ανωτέρω, η ένσταση του εναγομένου περί συνυπαιτιότητος του πρώτου ενάγοντος λόγω μή τήρησης της απόστασης ασφαλείας απο το προπορευόμενο αυτού όχημα , πρέπει να απορριφθεί, ως ουσιαστικά αβάσιμη. Από τα ίδια αποδεικτικά μέσα αποδείχθηκε ότι το όχημα των εναγόντων υπέστη σοβαρές και εκτεταμένες υλικές ζημίες στο εμπρόσθιο τμήμα του για την αποκατάσταση των οποίων οφείλουν αυτοί να δαπανήσουν: α) για την αγορά των απαιτουμένων,(μεταχειρισμένων),ανταλλακτικών, προς αντικατάσταση των βλαβέντων μερών,( εμπροσθίου καπώ, εμπροσθίου δεξιού φτερού, προφυλακτήρα , δύο φαναριών εμπρόσθιων, μάσκας, μετώπης, ψυγείου μηχανής,παρμπριζ, και μπάρας βάσης θόλου), το ποσό των 1348,60 ευρώ, στο οποίο περιλαμβάνεται και ο αναλογών ΦΠΑ εκ 23%, και β) για τις τεχνικές εργασίες, (αντικατάστασης των βλαβέντων μερών με τα ως άνω ανταλλακτικά, εξαγωγής και επανατοποθέτησης μηχανής, επαναφοράς εμπρόσθιας μούρης ,και εργασίες βαφής αυτού), απαιτείται το, συμπεριλαμβανομένου του αναλογούντος Φ.Π.Α ποσό των 1426,80 ευρώ, και συνολικά για την αποκατάστασή του , απαιτείται το ποσό των 2.775,40 ευρώ, (1348,60+1426,80) όπως προκύπτει από την προσκομιζομένη απο 10.01.2014 προσφορά της αντιπροσωπείας επισκευής οχημάτων ….Ε»).Όπως προκύπτει δε, από τα ίδια αποδεικτικά μέσα, η αποκατάσταση των υλικών φθορών είναι οικονομικά ασύμφορη, καθόσον το ύψος αυτής, ακόμη και χωρίς υπολογισμό της μείωσης της εμπορικής αξίας του αυτοκινήτου, παρά την επισκευή, υπερβαίνει το κόστος για την απόκτηση ενός άλλου οχήματος, ισάξιου με το ζημιωθέν.

Η αξία δε αυτή κατά το χρόνο της σύγκρουσης προσδιορίζεται, ενόψει της εν γένει καλής κατάστασής του, κατά τον άνω χρόνο, και του ότι αυτό είναι εργοστασίου κατασκευής: LADA, τύπου 110 AQUARIUS, κυλινδρισμού 1499 cc, με ημερομηνία πρώτης αδείας την ……2005, (βλ. σχετικά το προσαγόμενο μετ’ επικλήσεως φωτοαντίγραφο της άδειας κυκλοφορίας αυτού), κατά την κρίση του Δικαστηρίου αυτού, σε 2.000 ευρώ, ενώ δεν προέκυψε απο κάποιο στοιχείο οποιαδήποτε υπολειμματική αξία τούτου,(στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης του μηχανολόγου-μηχανικού Νικολάου Βαφειάδη, την οποία προσκομίζει με επίκληση το εναγόμενο, η εμπορική αξία αυτού προσδιορίζεται στο ύψος των 1500 ευρώ, ενώ η υπολειμματική του σε 300 ευρώ, πλην όμως δεν καθορίζεται ειδικότερα η αξία του κάθε διασωθέντος τμήματος αυτού, ενόψει και του ότι πρόκειται για όχημα το οποίο δεν κυκλοφορεί στην ελληνική αγορά και έτσι δεν είναι εμπορικά αξιοποιήσιμα τα ανταλλακτικά του). Επομένως, από το ένδικο ατύχημα προκλήθηκε η ολοσχερής καταστροφή του ζημιωθέντος οχήματος, υπό οικονομική έννοια,(δεκτής γενομένης της σχετικής ένστασης του εναγομένου) και πρέπει να διαμορφωθεί το πραγματικό ύψος της θετικής ζημίας των εναγόντων, στο ποσό της αξίας του εν λόγω οχήματος πριν την ένδικη σύγκρουση.

Περαιτέρω αποδείχθηκε ,ότι λόγω του ατυχήματος, η δεύτερη ενάγουσα, διακομίσθηκε, για λόγους προληπτικούς , με ασθενοφόρο στο γενικό νοσοκομείο Θεσσαλονίκης «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ», όπου δεν διαπιστώθηκε ότι υπέστη αυτή κάποιο τραυματισμό. Η ίδια ανέφερε ότι υπέστη κάκωση κεφαλής μετωπιαία, πλην όμως δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας και σε κάθε περίπτωση τυχόν τραυματισμός της στο κεφάλι,(ο οποίος άλλωστε δεν προέκυψε ),συνδέεται αιτιωδώς με την παραπάνω παράλειψή της, ενώ η κάκωση αγκώνα και δεξιού γόνατος, που επίσης ανέφερε η ίδια κατά την εξέτασή της, δεν οδήγησε, μετά απο τις ενδεδειγμένες εξετάσεις, σε κάποια ιατρική εκτίμηση,ούτε στην ανάγκη χορήγησής της αναρρωτικής άδειας για το λόγο αυτό , (βλ. την με αριθ.πρωτ. ….. ιατρική βεβαίωση -γνωμάτευση του ως άνω νοσοκομείου). Συνεπώς, η τυχών απουσία της απο την εργασία της κατά την περίοδο απο 02.01.2014 έως 07.01.2014, (πέραν των αργιών που συμπεριλαμβάνονται στο εν λόγω διάστημα), δεν συνδέεται αιτιωδώς με το ένδικο ατύχημα. Τέλος,εξαιτίας του ατυχήματος οι ενάγοντες υπέστησαν ηθική βλάβη, για την οποία πρέπει να τους επιδικασθεί, ως χρηματική ικανοποίηση, το ποσό των 250 ευρώ, στον καθένα τους, το οποίο κρίνεται από το Δικαστήριο αυτό, ως εύλογο, μετά την στάθμιση των συνθηκών, υπό τις οποίες έλαβε χώρα η σύγκρουση, του είδους των ζημιών που επήλθαν, και του βαθμού του πταίσματος του ….., (η οικονομική κατάσταση του εναγομένου, δεν λαμβάνεται υπόψην, καθόσον η ευθύνη του, είναι εγγυητική). Επομένως, η συνολική ζημία που υπέστησαν οι ενάγοντες από τη σύγκρουση, ανέρχεται στο ποσό των (2.000 + 500 =) 2500 ευρώ,ήτοι από 1250 ευρώ ο καθένας τους.(2.500: 2). Ενόψει όλων αυτών, πρέπει να γίνει μερικά δεκτή η αγωγή, ως και ουσιαστικά βάσιμη, και να υποχρεωθεί το εναγόμενο να καταβάλει στους ενάγοντες, το συνολικό ποσό των 2.500 ευρώ, απο 1250 ευρώ στον καθένα τους, νομιμότοκα από την επομένη ημέρα της επίδοσης της αγωγής. Όσον αφορά στο αίτημα για την κήρυξη της απόφασης, προσωρινά εκτελεστής, το Δικαστήριο κρίνει ότι η επιβράδυνση της εκτέλεσης είναι δυνατόν να επιφέρει σημαντική ζημία στους ενάγοντες , γιαυτό το σχετικό αίτημα πρέπει να γίνει δεκτό. Τέλος, λόγω της μερικής νίκης των εναγόντων, μέρος των δικαστικών εξόδων τους , ανάλογο με την έκταση της νίκης τους, πρέπει να επιβληθεί σε βάρος του εναγομένου(άρθ. 178 παρ. 1 και 191 παρ.2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται ειδικότερα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΚΑΤΑΡΓΕΙ την δίκη ως προς τους ενάγοντες και τον πρώτο εναγόμενο.

ΔΙΚΑΖΕΙ αντιμωλία των λοιπών διαδίκων.

ΔΕΧΕΤΑΙ μερικά την αγωγή.

ΥΠΟΧΡΕΩΝΕΙ το εναγομένο, «ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ», να καταβάλει στους ενάγοντες , το συνολικό ποσό των δύο χιλιάδων πεντακοσίων (2.500) ευρώ… διακόσια πενήντα (1250)ευρώ στον καθένα τους, νομιμότοκα από την επομένη ημέρα της επίδοσης της αγωγής

…………